Πόσο, μα πόσο έχουμε γελάσει με αυτή την ταινία, η επιτυχία της οποίας οφείλεται κυρίως στη θεϊκή ερμηνεία της Μέριλ Στριπ και εκείνης της ψιθυριστής σχεδόν φωνής που σκαρφίστηκε για να αποδείξει πως η απόλυτη εξουσία (και ο εκφοβισμός) δεν απαιτεί καν φωνές.
Βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Λόρεν Γουάιζμπεργκερ, η ταινία εξερευνά τη σχέση ανάμεσα στην διευθύντρια ενός περιοδικού Μόδας, τη Μιράντα Πρίστλι και την υφιστάμενή της, Άντυ. Έχοντας σημειώσει πολύ σημαντική επιτυχία, θεωρείται πλέον κλασική κωμωδία.
Υπάρχουν όμως 10 πράγματα που μπορεί να μην ξέρατε:
1. Τα δικαιώματα του βιβλίου είχαν αγοραστεί από το στούντιο πριν καν εκδοθεί το βιβλίο.
Κι αυτό γιατί μετά την αποφοίτησή της από το Πανεπιστήμιο Cornell η συγγραφέας είχε δουλέψει ως βοηθός της Anna Wintour, διευθύντριας της Vogue. H Wintour είχε τη φήμη απαιτητικής διευθύντριας. Η συγγραφέας είχε γράψει το πρώτο draft χρόνια αφότου είχε φύγει από αυτή τη δουλειά, αλλά δεν το είχε ολοκληρώσει. Όταν όμως η Ελίζαμπεθ Γκάμπλερ, επικεφαλής των Fox 2000 studio, έμαθε για αυτό ήξερε ότι είχε χρυσό, αφού η Μιράντα Πρίστλι θα μπορούσε να αποτελέσει έναν από τους γοητευτικότερους "κακούς" ήρωες του σινεμά.
2. Χρειάστηκε πολλή δουλειά για να προκύψει το τελικό σενάριο.
Οι πρώτες εκδοχές του σεναρίου ήθελαν την βοηθό Άντυ να θέλει διακαώς να πάρει εκδίκηση για την κακή συμπεριφορά του αφεντικού της -που απεικονιζόταν ακόμα πιο σκληρή. Ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Φράνκελ που θα αναλάμβανε την ταινία πρότεινε να φωτιστούν παράλληλα όλες οι θυσίες που έπρεπε να κάνει η Μιράντα για να ανέλθει σε ένα ανδροκρατούμενο κόσμο με τους δικούς του νόμους. Τότε προσελήφθη η Αλίν Μπρος Μακ Κέννα, η οποία δούλεψε το σενάριο για περισσότερο από έναν χρόνο.
Δες περισσότερα στo Womantoc.gr